Hartruis bij jouw hond

Hartruis bij jouw hond: oorzaken, symptomen en behandeling

Heeft de dierenarts een hartruis bij je hond gehoord? Dat kan best even schrikken zijn. Een hartruis, ook wel hartgeruis genoemd, is een afwijkend geluid dat de dierenarts met een stethoscoop hoort tijdens het luisteren naar het hart. Het geluid ontstaat doordat het bloed niet helemaal gelijkmatig door het hart of de grote bloedvaten stroomt.

Een hartruis betekent niet automatisch dat je hond ernstig ziek is. Sommige honden hebben een lichte hartruis zonder klachten, terwijl bij andere honden een onderliggende hartaandoening aanwezig is. Verder onderzoek kan nodig zijn om te bepalen waar de ruis vandaan komt en of behandeling noodzakelijk is.

Wat is een hartruis bij een hond?

Normaal gesproken stroomt het bloed vrij gelijkmatig door het hart. Wanneer deze bloedstroom verandert, kan er een extra geluid ontstaan dat de dierenarts met een stethoscoop kan horen. Dit noemen we een hartruis.

Zo’n veranderde bloedstroom kan verschillende oorzaken hebben. Er kan bijvoorbeeld sprake zijn van een lekkende hartklep, een vernauwing of een aangeboren afwijking aan het hart. Een hartruis hoeft echter niet altijd door een blijvende hartafwijking te worden veroorzaakt. Bij bijvoorbeeld jonge pups kan soms een onschuldige hartruis voorkomen die later weer verdwijnt. Ook omstandigheden zoals koorts of bloedarmoede kunnen invloed hebben op de bloedstroom en een hartruis veroorzaken.

De dierenarts kan de sterkte van een hartruis indelen in verschillende gradaties, van graad I tot en met VI. Een hogere graad betekent dat de ruis duidelijker hoorbaar is, maar zegt op zichzelf niet precies hoe ernstig een eventuele hartaandoening is. Daarvoor is verder onderzoek nodig.

Waardoor ontstaat een hartruis?

Een veelvoorkomende oorzaak van een hartruis bij honden is een probleem met een van de hartkleppen. De mitralisklep bevindt zich tussen de linkerboezem en linkerkamer van het hart. Wanneer deze klep niet meer volledig sluit, kan tijdens iedere hartslag een deel van het bloed terugstromen. Hierdoor kan een hartruis ontstaan.

Er bestaan daarnaast aangeboren hartafwijkingen die een hartruis kunnen veroorzaken. Een hond wordt dan geboren met bijvoorbeeld een vernauwing bij een hartklep of een bloedvat dat na de geboorte niet goed is gesloten. Welke oorzaak waarschijnlijk is, hangt onder andere af van de leeftijd, het ras en de gezondheid van de hond.

Niet iedere hartruis wijst dus op hetzelfde probleem. Daarom is het belangrijk dat de dierenarts niet alleen naar het geluid luistert, maar ook kijkt naar de algemene gezondheid en eventuele klachten van je hond.

Symptomen van hartruis bij honden

Een hond met een hartruis hoeft in eerste instantie helemaal geen klachten te hebben. De ruis wordt dan bijvoorbeeld toevallig ontdekt tijdens de jaarlijkse controle of een ander bezoek aan de dierenarts. Je hond kan op dat moment nog gewoon wandelen, spelen en eten zoals je gewend bent.

Wanneer er daadwerkelijk sprake is van een hartaandoening en deze zich verder ontwikkelt, kunnen wel klachten ontstaan. Je hond kan bijvoorbeeld sneller moe worden tijdens het wandelen, meer hijgen of minder lang willen spelen. Ook hoesten, een snellere ademhaling in rust, benauwdheid en momenten van zwakte of flauwvallen kunnen voorkomen. Bij ernstigere hartproblemen kan daarnaast de eetlust afnemen of vochtophoping ontstaan.

Deze klachten hoeven niet automatisch te betekenen dat je hond een hartaandoening heeft. Ze kunnen ook bij andere aandoeningen voorkomen. Merk je veranderingen in het gedrag, de ademhaling of het uithoudingsvermogen van je hond? Bespreek dit dan met de dierenarts. Lees ook meer over hartproblemen bij honden.

Hoe onderzoekt de dierenarts een hartruis?

Een hartruis wordt meestal ontdekt wanneer de dierenarts met een stethoscoop naar het hart van je hond luistert. Daarbij wordt onder andere gekeken naar de sterkte en de plaats van het geluid en naar het hartritme. Op basis hiervan kan de dierenarts bepalen of aanvullend onderzoek verstandig is.

Een hartecho is een belangrijk onderzoek om het hart verder te bekijken. Hiermee kan worden onderzocht hoe de hartkamers, hartkleppen en bloedstroom functioneren. Soms worden daarnaast röntgenfoto’s van de borstkas gemaakt om onder andere de grootte van het hart en de longen te beoordelen.

Wanneer er aanwijzingen zijn voor een afwijkend hartritme kan een ECG worden uitgevoerd. Ook kan bloedonderzoek bij je hond onderdeel zijn van het onderzoek. Welke onderzoeken nodig zijn, verschilt per hond en is afhankelijk van de klachten en bevindingen van de dierenarts.

Behandeling van hartruis bij een hond

Een hartruis zelf hoeft niet altijd behandeld te worden. De behandeling richt zich vooral op de oorzaak van de ruis en op eventuele gevolgen voor het hart. Heeft je hond een lichte hartruis en zijn er verder geen afwijkingen of klachten? Dan kan de dierenarts adviseren om het hart regelmatig te laten controleren.

Wanneer er wel een hartaandoening wordt vastgesteld, hangt de behandeling af van het soort aandoening en het stadium waarin deze zich bevindt. Bij bepaalde hartklepproblemen kan medicatie nodig zijn om het hart te ondersteunen of vochtophoping tegen te gaan. Niet iedere hond met een lekkende hartklep heeft deze medicijnen direct nodig. De dierenarts bepaalt aan de hand van onderzoek wanneer behandeling zinvol is.

Bij sommige aangeboren hartafwijkingen is een specialistische behandeling mogelijk. Een voorbeeld hiervan is een openblijvende verbinding tussen twee grote bloedvaten bij het hart, ook wel PDA genoemd. Afhankelijk van de situatie kan zo’n verbinding met een operatie of via een katheter worden gesloten.

De vooruitzichten verschillen daardoor sterk per hond. Sommige honden leven jarenlang zonder klachten met een lichte hartruis, terwijl andere honden regelmatig gecontroleerd en behandeld moeten worden vanwege een onderliggende hartziekte.

Leven met een hond met hartruis

Wanneer je hond een hartruis heeft, betekent dit niet automatisch dat hij niet meer kan wandelen, spelen of genieten van zijn dagelijkse activiteiten. Wat je hond nog kan en mag doen, hangt vooral af van de oorzaak en ernst van de eventuele hartaandoening.

Het is belangrijk om de controles bij de dierenarts te blijven volgen en voorgeschreven medicijnen volgens het behandelplan te geven. Ook een gezond gewicht is belangrijk, omdat overgewicht het lichaam en daarmee ook het hart extra belast.

Bij honden met een hartaandoening kan de dierenarts adviseren om thuis de ademhaling tijdens de slaap of volledige rust in de gaten te houden. Een verandering in de normale rustademhaling van jouw hond kan een reden zijn om contact op te nemen met de dierenarts. Spreek met je dierenarts af welke waarde en veranderingen bij jouw hond reden zijn voor controle.

Blijf daarnaast letten op veranderingen zoals meer hoesten, sneller moe worden, minder willen bewegen, benauwdheid of flauwvallen. Zulke veranderingen kunnen betekenen dat opnieuw onderzoek nodig is.

Wanneer moet je direct naar de dierenarts?

Een hartruis die tijdens een normale controle wordt ontdekt, is meestal geen reden om direct in paniek te raken. Sommige klachten vragen daarentegen wel om snelle medische hulp. Heeft je hond plotseling ernstige moeite met ademhalen, valt hij flauw of stort hij herhaaldelijk in? Neem dan direct contact op met een dierenarts.

Ook een blauwe of grijsachtige verkleuring van de tong of slijmvliezen kan wijzen op een ernstig zuurstoftekort en is reden om met spoed hulp te zoeken. Wacht bij ernstige benauwdheid niet af of de klachten vanzelf verdwijnen.

Kosten van onderzoek en behandeling

De kosten bij een hartruis verschillen per hond. Wanneer de dierenarts tijdens een controle een lichte hartruis hoort, kan het bijvoorbeeld voldoende zijn om deze voorlopig te blijven controleren. Is verder onderzoek nodig, dan kunnen daar kosten voor een hartecho, röntgenfoto’s, ECG of bloedonderzoek bijkomen.

Wanneer vervolgens een hartaandoening wordt vastgesteld, kunnen ook medicijnen en periodieke controles nodig zijn. Bij een specialistische behandeling of operatie kunnen de kosten verder oplopen.

Met een hondenverzekering kun je je voorbereiden op onverwachte dierenartskosten. Of onderzoek en behandeling van een hartaandoening worden vergoed, hangt onder andere af van het gekozen pakket en de geldende voorwaarden. Aandoeningen die al aanwezig waren voordat de verzekering werd afgesloten, kunnen bijvoorbeeld van vergoeding zijn uitgesloten. Controleer daarom altijd de actuele polisvoorwaarden.

Dit artikel is medisch gecontroleerd en voor het laatst bijgewerkt op 12 september 2026.