Hond kan niet plassen: wat is er aan de hand?

Hond kan niet plassen

Je laat je hond uit en ziet hem meerdere keren in de plashouding staan. Toch komt er niets, of hooguit een paar druppels. Dat is iets om serieus te nemen. Een hond die helemaal niet meer kan plassen, kan een verstopping van de urinewegen hebben. In dat geval is snel handelen belangrijk.

Maar waardoor kan een hond ineens niet meer plassen? Welke signalen wijzen op een probleem en wat kan de dierenarts doen? In dit artikel leggen we het uit.

Hond kan niet plassen: is dit spoed?

Een hond die zijn plas niet meer kan ophouden en in het gras plast

Ja. Probeert je hond te plassen, maar komt er helemaal geen urine? Bel dan direct de dierenarts.

Bij een volledige verstopping kan de urine niet meer vanuit de blaas naar buiten. De blaas raakt daardoor steeds voller. Tegelijkertijd kunnen afvalstoffen en bepaalde zouten zich in het bloed ophopen. Dat kan uiteindelijk problemen veroorzaken met onder andere de nieren en het hart.

Een volledige afsluiting van de urinebuis is daarom een spoedgeval. Wacht in dat geval niet tot de volgende wandeling om te kijken of het plassen dan misschien wel lukt.

Gebeurt het ‘s avonds, ‘s nachts of in het weekend? Neem dan contact op met de dienstdoende spoeddierenarts. Wil je weten welke kosten daarbij kunnen komen kijken? Lees dan ook meer over de kosten van een spoedbehandeling voor een hond.

Hoe herken je dat je hond niet goed kan plassen?

Niet iedere hond stopt van het ene op het andere moment volledig met plassen. Soms begint het probleem met vaker naar buiten willen of opvallend vaak een plashouding aannemen.

Je kunt bijvoorbeeld merken dat je hond:

• vaak probeert te plassen;
• lang blijft persen;
• alleen een paar druppeltjes plast;
• een veel dunner straaltje heeft dan normaal;
• piept of onrustig is tijdens het plassen;
• bloed in de urine heeft;
• veel aan zijn penis of vulva likt;
• onrustig blijft rondlopen;
• een pijnlijke of gespannen buik heeft.

Als het probleem ernstiger wordt, kan een hond ook minder willen eten, sloom worden of gaan braken.

Soms lijkt persen om te plassen erg op persen om te poepen. Let daarom tijdens het uitlaten goed op wat je hond precies probeert te doen. Gaat hij steeds opnieuw in de plashouding staan zonder dat er urine komt? Neem dan direct contact op met de dierenarts.

Mijn hond probeert te plassen, maar er komt niets

Als je hond duidelijk probeert te plassen maar er helemaal niets komt, kan de urinebuis geblokkeerd zijn. Een urinesteen die vanuit de blaas in de urinebuis terechtkomt, is daar een mogelijke oorzaak van.

Zo’n blokkade hoeft niet direct volledig te zijn. In het begin kan er soms nog een klein beetje urine langs de steen komen. Je ziet dan bijvoorbeeld alleen wat druppeltjes. Komt de steen verder vast te zitten, dan kan de doorgang uiteindelijk helemaal afgesloten raken.

Probeer de blaas van je hond niet zelf leeg te drukken. Geef ook geen medicijnen zonder overleg met een dierenarts.

Bel de dierenarts en vertel duidelijk dat je hond probeert te plassen, maar dat er geen of nauwelijks urine komt. Dat helpt de praktijk om snel in te schatten hoe dringend de situatie is.

Waardoor kan een hond niet plassen?

Er zijn verschillende redenen waarom een hond moeite kan hebben met plassen. Het probleem kan in de blaas of urinebuis zitten, maar bijvoorbeeld ook samenhangen met de prostaat of de aansturing van de blaas.

Blaasstenen of urinestenen

Blaasstenen kunnen lange tijd in de blaas aanwezig zijn zonder dat ze de urinebuis volledig afsluiten. Toch kunnen ze al eerder klachten veroorzaken.

Je hond kan bijvoorbeeld vaker kleine beetjes plassen, bloed in de urine hebben of zichtbaar ongemak ervaren tijdens het plassen.

Het wordt acuut wanneer een kleinere steen vanuit de blaas in de urinebuis terechtkomt en daar blijft steken. De urine kan dan steeds moeilijker passeren of helemaal niet meer naar buiten.

Blaasontsteking

Bij een blaasontsteking voelt een hond vaak steeds opnieuw aandrang om te plassen. Tijdens een wandeling gaat hij daardoor bijvoorbeeld meerdere keren achter elkaar zitten, terwijl er iedere keer maar een kleine hoeveelheid urine komt.

Ook bloed in de urine en pijn bij het plassen kunnen voorkomen.

Een hond met een blaasontsteking kan dus op het eerste gezicht vergelijkbare klachten hebben als een hond met een blokkade. Kun je niet goed beoordelen hoeveel urine er nog komt? Neem dan contact op met je dierenarts.

Problemen met de prostaat

Bij reuen kan de prostaat een rol spelen bij plasproblemen. Een vergrote of afwijkende prostaat kan druk geven rondom de urinewegen, waardoor plassen lastiger wordt.

Een vergroting van de prostaat kan verschillende oorzaken hebben. Zo kan sprake zijn van een goedaardige vergroting, een ontsteking of een andere afwijking.

De dierenarts kan met lichamelijk onderzoek en eventueel aanvullend onderzoek bekijken of de prostaat betrokken is bij de klachten.

Vernauwing van de urinebuis

Ook de urinebuis zelf kan vernauwd raken. Dat kan bijvoorbeeld gebeuren door littekenweefsel of een andere afwijking in of rondom de urinebuis.

In sommige gevallen kan ook een massa de doorgang van urine bemoeilijken.

Problemen met de aansturing van de blaas

Goed kunnen plassen vraagt om samenwerking tussen de blaas, urinebuis, sluitspieren en zenuwen.

Bij sommige neurologische of functionele aandoeningen raakt die samenwerking verstoord. De blaas trekt bijvoorbeeld niet krachtig genoeg samen of de sluitspier ontspant onvoldoende. Daardoor lukt het niet om de blaas goed leeg te krijgen, ook als er geen steen in de urinebuis zit.

Komt niet kunnen plassen vaker voor bij een reu?

Zowel reuen als teven kunnen problemen krijgen met het plassen. Een verstopping van de urinebuis door urinestenen wordt echter vaker bij reuen gezien.

Dat heeft onder andere te maken met de bouw van de urinebuis. Bij een reu is deze langer en op bepaalde plaatsen smaller, waardoor een steentje gemakkelijker vast kan komen te zitten.

Dat betekent niet dat je plasproblemen bij een teef wel kunt afwachten. Kan een teef helemaal niet meer plassen, dan moet ze net zo goed snel door een dierenarts worden onderzocht.

Hond plast alleen kleine beetjes

Dat er nog iets uitkomt, betekent niet automatisch dat er niets aan de hand is.

Stel dat je hond normaal aan het begin van de wandeling een flinke plas doet en nu zes keer gaat zitten terwijl er iedere keer slechts een paar druppels komen. Dat is een duidelijke verandering in zijn normale plasgedrag.

Kleine beetjes plassen kan onder andere passen bij:

• een blaasontsteking;
• blaasstenen;
• irritatie van de urinewegen;
• een gedeeltelijke verstopping;
• prostaatproblemen.

Let vooral op of de hoeveelheid urine verder afneemt. Een gedeeltelijke blokkade kan uiteindelijk overgaan in een volledige verstopping.

Wat doet de dierenarts als een hond niet kan plassen?

De dierenarts zal eerst willen weten hoe lang de klachten bestaan en wanneer je hond voor het laatst normaal heeft geplast.

Daarna wordt je hond lichamelijk onderzocht. De dierenarts kan bijvoorbeeld aan de buik voelen om te beoordelen of de blaas sterk gevuld of pijnlijk is.

Afhankelijk van de situatie kan aanvullend onderzoek nodig zijn. Denk aan urineonderzoek, bloedonderzoek, een röntgenfoto of een echo.

Met bloedonderzoek kan onder andere worden gekeken naar de nierfunctie en naar afwijkingen in de hoeveelheid elektrolyten in het bloed. Meer weten over zo’n onderzoek? Lees dan wat er gebeurt bij een bloedonderzoek bij de hond.

Met een echo of röntgenfoto kan de dierenarts onder andere zoeken naar stenen en andere afwijkingen in de urinewegen.

Welk onderzoek nodig is, hangt af van de klachten en wat tijdens het lichamelijk onderzoek wordt gevonden.

Hoe wordt een hond behandeld die niet kan plassen?

De behandeling hangt af van de oorzaak.

Wanneer de urinebuis volledig geblokkeerd is, is het belangrijk dat de urine weer uit de blaas kan. De dierenarts kan daarvoor bijvoorbeeld proberen een urinekatheter te plaatsen.

Zit er een urinesteen vast? Dan kan de dierenarts in sommige gevallen proberen om deze vanuit de urinebuis terug naar de blaas te spoelen. Vervolgens kan een aanvullende behandeling nodig zijn om de stenen te verwijderen of nieuwe problemen te voorkomen.

Soms is een operatie noodzakelijk.

Als je hond door de verstopping al erg ziek is geworden, kan hij eerst moeten worden gestabiliseerd. Denk bijvoorbeeld aan een infuus, pijnstilling en behandeling van afwijkingen in het bloed.

De behandeling kan daarom sterk verschillen van hond tot hond.

Wat kun je zelf doen als je hond niet kan plassen?

Als je hond helemaal niet meer kan plassen, kun je dit thuis niet oplossen. Het belangrijkste wat je kunt doen, is snel contact opnemen met een dierenarts.

Probeer een volle blaas niet zelf leeg te drukken. Geef ook niet zomaar pijnstillers of andere medicijnen voor mensen. Sommige medicijnen die voor ons normaal zijn, kunnen voor een hond gevaarlijk zijn.

Wat wel helpt, is goed doorgeven wat je thuis hebt gezien. Probeer bijvoorbeeld te onthouden:

• wanneer je hond voor het laatst normaal heeft geplast;
• of er nog druppeltjes urine uitkomen;
• hoe vaak hij probeert te plassen;
• of er bloed zichtbaar is;
• of je hond pijn lijkt te hebben;
• of hij nog eet en drinkt;
• of hij heeft gebraakt;
• welke medicijnen je hond gebruikt.

Met die informatie kan de dierenarts beter beoordelen wat er aan de hand kan zijn.

Hond plast niet na een operatie

Heeft je hond onlangs een operatie gehad en nog niet geplast? Dat hoeft niet direct te betekenen dat de urinewegen geblokkeerd zijn.

Na een operatie kan een hond bijvoorbeeld minder hebben gedronken. Ook kan hij nog suf zijn van de narcose of simpelweg niet graag op een onbekende plek plassen.

Toch moet het plassen uiteindelijk weer op gang komen.

Gaat je hond duidelijk in de plashouding staan maar komt er niets? Heeft hij pijn, wordt hij onrustig of blijft het plassen langere tijd uit? Neem dan contact op met de dierenarts of kliniek waar je hond is behandeld.

Kun je plasproblemen bij je hond voorkomen?

Niet iedere oorzaak van plasproblemen kun je voorkomen. Wat je wel kunt doen, is veranderingen vroeg herkennen.

Tijdens het uitlaten hoef je echt niet iedere plas van je hond te bestuderen, maar het is verstandig om af en toe op zijn normale patroon te letten. Je merkt dan sneller wanneer er iets verandert.

Let bijvoorbeeld op:

• plotseling veel vaker plassen;
• steeds kleinere hoeveelheden;
• persen tijdens het plassen;
• bloed in de urine;
• pijn of piepen;
• opvallend meer drinken dan normaal.

Heeft je hond eerder last gehad van blaas- of urinestenen? Dan kan de dierenarts specifieke adviezen geven over bijvoorbeeld voeding, drinken en controles. Welke maatregelen nodig zijn, hangt onder andere af van het soort steen.

Wat kost de behandeling als een hond niet kan plassen?

Daar is vooraf geen vast bedrag voor te geven.

Bij de ene hond blijken de klachten bijvoorbeeld door een blaasontsteking te komen en zijn onderzoek en medicijnen voldoende. Bij een andere hond is de urinebuis volledig geblokkeerd en zijn een katheter, bloedonderzoek, beeldvorming, opname of een operatie nodig.

Ook het moment waarop je naar de dierenarts gaat, maakt verschil. Spoedzorg in de avond, nacht of het weekend is doorgaans duurder dan een regulier consult.

Wil je een beter beeld krijgen van dergelijke kosten? Bekijk dan wat een spoedbehandeling voor een hond kan kosten.

Verzekeren van je huisdier tegen onverwachte dierenartskosten

Een hond die plotseling niet meer kan plassen laat goed zien hoe onverwacht dierenartskosten kunnen ontstaan. Van tevoren weet je niet of een consult en medicijnen voldoende zijn of dat uitgebreid onderzoek, opname of zelfs een operatie nodig is.

Daarom kan het verstandig zijn om al na te denken over het verzekeren van je huisdier voordat er medische klachten ontstaan. Met een huisdierenverzekering kun je je verzekeren voor een deel van onverwachte en medisch noodzakelijke dierenartskosten.

Wil je specifiek weten welke mogelijkheden er voor een hond zijn? Bekijk dan ook de hondenverzekering van PetSecur.

Welke kosten daadwerkelijk worden vergoed, hangt af van onder andere je gekozen pakket, het eigen risico en de polisvoorwaarden. Klachten en aandoeningen die al bestonden voordat de verzekering werd afgesloten, zijn niet verzekerd.

Dit artikel is medisch gecontroleerd en voor het laatst bijgewerkt op 2 september 2026.