Antibiotica bij katten: dit moet je weten

Geschreven door Piet Hellemans | Dierenarts

Antibiotica bij je kat

Katten hebben van nature een hele goede afweer. Na gevechten kunnen katten bijvoorbeeld nare wonden of abcessen ontwikkelen, maar hun lichaam weet zo’n ontsteking vaak prachtig af te schermen, waardoor ze goed kunnen genezen.

Toch is er soms antibiotica nodig. Bijvoorbeeld bij grote of ernstig geïnfecteerde wonden, bepaalde abcessen, bacteriële blaasontstekingen of heftige luchtweginfecties.

Belangrijk om te weten is dat antibiotica alleen werkt tegen bacteriën. Het doet niets tegen virussen, schimmels of parasieten. Veel luchtweginfecties bij katten worden bijvoorbeeld veroorzaakt door een virus. Nadat zo’n virus zijn werk heeft gedaan, kan er vervolgens een bacteriële infectie bovenop komen. Op dat moment kan antibiotica wél nodig zijn.

Als dierenarts schrijf ik antibiotica natuurlijk niet voor als dit niet nodig is. Soms kan het lichaam van een kat een infectie namelijk prima zelf oplossen. In andere gevallen is aanvullend onderzoek nodig om te bepalen of antibiotica zinvol is. Denk bijvoorbeeld aan urineonderzoek bij blaasproblemen, bloedonderzoek of een bacteriekweek.

Bij blaasproblemen is bijvoorbeeld lang niet altijd sprake van een bacteriële infectie. Stress of blaasgruis kan ook de oorzaak zijn. Daarom is het belangrijk om eerst goed te onderzoeken waar de klachten vandaan komen.

Ook bij een abces na een gevecht is antibiotica niet altijd het enige wat nodig is. Vaak moet zo’n abces eerst worden geopend en schoongemaakt, zodat pus en bacteriën eruit kunnen. Afhankelijk van de ernst kan daarna ook een antibioticakuur worden voorgeschreven.

Maak een antibioticakuur altijd af volgens het voorschrift van je dierenarts, ook wanneer je kat zich alweer beter lijkt te voelen. Wanneer antibiotica niet op de juiste manier wordt gebruikt, kunnen bacteriën resistent worden. Hierdoor kan het in de toekomst lastiger, of soms zelfs onmogelijk, worden om een bacteriële infectie goed te behandelen.

Geef antibiotica op de juiste manier

Wanneer je kat antibiotica krijgt, is het erg belangrijk dat je de medicatie volgens het voorschrift van je dierenarts geeft.

Moet je twee keer per dag een pil of vloeistof geven? Probeer hier dan ongeveer twaalf uur tussen te laten. Elf of dertien uur ertussen is meestal ook geen probleem. Bij één keer per dag probeer je ongeveer vierentwintig uur tussen de doses te houden.

Maak een antibioticakuur altijd af volgens het voorschrift van je dierenarts, ook wanneer je kat zich na een paar dagen alweer beter lijkt te voelen. Stop niet zelf eerder met de medicatie en pas ook niet zelf de dosering aan.

Wanneer antibiotica niet op de juiste manier wordt gebruikt, kunnen bacteriën resistent worden tegen het medicijn. Dat noemen we antibioticaresistentie. Het is dus niet je kat die resistent wordt, maar de bacterie. Hierdoor kan het in de toekomst lastiger, of soms zelfs onmogelijk, worden om een bacteriële infectie goed te behandelen.

Gebruik daarom ook nooit restjes antibiotica van een eerdere behandeling en geef medicatie die voor jouw kat is voorgeschreven niet aan een ander dier.

Wat als je kat bijwerkingen krijgt?

De meeste katten verdragen antibiotica gelukkig goed. Toch kunnen er bijwerkingen optreden. Antibiotica heeft namelijk niet alleen invloed op schadelijke bacteriën, maar kan ook de goede bacteriën in de darmen tijdelijk verstoren.

Hierdoor kan je kat bijvoorbeeld last krijgen van diarree, minder eetlust, misselijkheid, braken of wat sloomheid.

Moet je kat kort nadat je de medicatie hebt gegeven overgeven? Geef dan niet zomaar opnieuw dezelfde dosis. Neem even contact op met je dierenarts om te bespreken wat je het beste kunt doen.

Bij een heftige reactie, zoals zwelling, benauwdheid, ernstige jeuk of plotseling heftig braken, moet je altijd direct contact opnemen met een dierenarts.

Een pil geven aan je kat

Niet iedere kat is even makkelijk als het gaat om het ingeven van een pilletje of vloeistof. Sommige katten zijn ware kunstenaars in het weer uitspugen van hun medicatie.

Een hulpmiddel dat je kunt proberen is Easypill. Dit is een kneedbare lekkernij voor katten die je om een pilletje heen kunt kneden. Veel katten eten dit graag op.

Mijn tip: geef je kat af en toe ook eens een stukje Easypill zonder dat er een pilletje in zit. Gewoon als traktatie. Zo kun je de slimme katten een beetje om de tuin leiden en wordt de kans kleiner dat ze het direct doorhebben zodra er wél een pilletje in zit.

In deze Eerste Hulp Bij Dieren-video laat ik daarnaast nog een aantal manieren zien waarop je een pil bij een kat kunt ingeven.

Lukt het echt niet om de medicatie te geven? Overleg dan met je dierenarts. Soms is het medicijn ook in een andere vorm beschikbaar, bijvoorbeeld als vloeistof.

Kosten van antibiotica bij de kat

Wat antibiotica voor een kat kost, verschilt per situatie. Dat hangt onder andere af van het soort antibioticum, het gewicht van je kat, de dosering en hoe lang de kuur gegeven moet worden.

Daarnaast zijn er vaak kosten voor het dierenartsconsult en soms voor aanvullend onderzoek. Denk bijvoorbeeld aan urineonderzoek, bloedonderzoek of een bacteriekweek. Daardoor kunnen de totale kosten bij een infectie behoorlijk verschillen.

Een kattenverzekering kan, afhankelijk van de gekozen dekking en polisvoorwaarden, helpen bij onverwachte medische kosten. Denk hierbij niet alleen aan medicijnen, maar bijvoorbeeld ook aan onderzoek of behandeling die nodig is om te achterhalen waar de klachten vandaan komen.

Het belangrijkste blijft natuurlijk: geef antibiotica alleen wanneer je dierenarts dit voorschrijft en volg het behandelplan zo goed mogelijk. Daarmee geef je je kat de beste kans op herstel én help je voorkomen dat antibiotica in de toekomst minder goed werkt.

Over Piet Hellemans

Piet Hellemans is dierenarts en schrijft voor PetSecur over de gezondheid en verzorging van honden en katten. In zijn artikelen en columns vertaalt hij diergeneeskundige kennis naar duidelijke en praktische adviezen waarmee huisdiereigenaren zelf aan de slag kunnen.

Dit artikel is medisch gecontroleerd en voor het laatst bijgewerkt op 28 augustus 2026.